Fabrikada çalısan üç kafadar işçiden biri Kayserili, biri Adanali,biri de  bizim Trabzonlu Temel'dir.
Bunlar çalışırlarken hergün patronun erkenden işten ayrıldığını farkederler.
Uyanık Kayseri'li diğer iki arkadaşını çağırır:
-Bakın,patron böyle erkenden çıkıyor ve dönmüyor. Biz de o çıktığı zaman peşinden çıkıp gidelim.'
DiÄŸerleri bu teklifi hemen kabul ederler.
O gün patron gene erkenden çıkar. Bizim üç kafadar da hemen peşinden dışarı seğirtirler.
Kayserili doÄŸruca evine gider ve yatar.
Adanalı hemen bir kebapçıya gidip güzelce karnını doyurur.
Temel de evine gider.Yatak odasından gelen sesler üzerine kapıyı sessizce açar.
Yatakta karısına sarılmış bulunan patronunu görür ve kapıyı sessizce kapatıp dışarı çıkar.
Ertesi gün Kayserili ve Adanalı o gün de patronun peşinden çıkmak üzere plan yaparlar.
Temeli çağırırlar ve bugün de erkençıkacaklarını soylerler.Temel hemen itiraz eder:
- 'Yok uşaklar ben çıkmam! Dün az kalsın yakalanıyordum!'