Beni çok okuyun
 
Çantanda dururum arkadaş gibi,
Kitap okuyana kim vermez bilgi...
Aman kapılmayın boş hayallere,
Benden başka olmaz sadık sevgili.
Yazarlar günlerce yazarlar beni,
Sayfamı açarsan tutmam dilimi.
Yeter ki sen öğren bu bana yeter,
Senden esirgemem nurlu elimi.
Bir dolapta hepten biz diziliriz.
Aman çok okuyun biz seviniriz.
Aydınlık günlerin hepsi de bizde,
Raflarda durunca çok üzülürüz.
Yaprağımız beyaz açın onları,
Okuya, okuya çöz sorunları.
Cahillik dünyada ayıp sayılır,
İyi hesap edin bu durumları...
Kitapsız kişiyi kimler neylesin,
Bizi okusun da gönül eğlesin.
Söyleyin herkese kahve ne imiş,
Kumarın yerine kitap yeğlesin.
Aylak, aylak gezme git kitaplığa,
Kitap okudukça kavuş bolluğa.
Bilgi, görgü iste hepsi var bizde,
Kitapla yürüyün kör karanlığa

Ä°brahim ÅžimÅŸek
 

Eski bir kütüphane
 
İp gibi dizilmiş sıra ile,
Renk, renk ayrılmış ama nafile,
Tozlanmış, yıllarca bakılmamış sayfalarıyla,
Eski bir kütüphane.

Kitaplar aÄŸlar olmuÅŸ senlerce,
Tabiki içindeki hecelerde,
El sürülmemiş gündüz ve gecelerce,
Eski bir kütüphane.

Kütüphaneden aldığım bir kitap,
Tozunu sildim, elmas gibi ışıldayan sayfalar,
Bir kaç cümle okuduğum yapraklar,
Önsözünde bir cümle,
''Kitap ruhun gıdasıdır'' diye
Kitap okuyun sizlerde,
Sevdiğinize en güzel hediye.

Vedat Okkar

Ä°kinci Evim
 
Karanlıktır, bilgisize şu dünya,
Kör olana bütün renkler anlamsız.
Okuyanlar fayda saÄŸlar her yana,
Okumayan ağaç olur meyvesiz...
Çok kötüdür, bilgisizlik, cahillik...
Okuyanlar fayda saÄŸlar her yana,
Hiç faydasız, boş gezmek avarelik,
Kütüphane baş tacımız olmalı...
Okumakla bilgim, görgüm artıyor,
Sorulara düzgün cevap veririm.
Onun için herkes beni seviyor,
Kütüphane benim ikinci evim...

Nilgün ÖZİŞLER